Ευχές

Δ.Σ Συλλόγου Λαμίας

Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΛΑΜΙΑ

Αντιπρόεδρος:             Καρφής Κων/νος του Γεωργίου

Αναπληρωτής Γραμματέας:   Γκιόλας Σταύρος του Ευαγγ.

Αναπληρωτής Ταμίας:       Αντωνή-Γεωργίου Σταυρούλα

Μέλος:                    Γράββαλος Ανδρέας του Ευαγγέλου

Μέλος:                    Ποντίκας Ευστάθιος του Δημήτρη

Δ.Σ Συλλόγου Αθήνας

Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΑ

Πρόεδρος:      Γιαννακόπουλος Γεώργιος του Θεοφίλου

Αντιπρόεδρος:  Λάμπος Γεώργιος του Παναγιώτη

Γραμματέας:    Κόρδα Ειρήνη του Σπύρου

Ταμίας:        Πιλάλης Ιωάννης του Αθανασίου

Έφορος:        Κόρδας Ιωάννης του Σπύρου

Μέλος:         Γιαννακάκης Νικόλαος του Γρηγορίου

Μέλος:         Καλογιάννης Αθανάσιος του Αγγέλου

Μέλος:         Κόρδας Ιωάννης του Λάμπρου

Μέλος:         Καρφής Λεωνίδας του Ιωάννη

Μέλος:         Παπαλαμπρόπουλος Πάτροκλος του Γεωργίου

Ονομασία

      Η πρώτη ονομασία του χωριού ήταν Ζημιάνη. Προέρχεται απο την λέξη Ζάμια που σημαίνει βλάβη ( το έδαφος υφίστατο πολλές ζημιές απο τις κατολοσθήσεις). Η ιστορία του χωριού αρχίζει απο την 2η π.Χ χιλιετία. Πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Δόλοπες, απόγονοι των αυτοχθόνων προ Ελλήνων Πελασγών και λαός, κτηνοτροφικός, ελεύθερος, ανυπότακτος και πολεμικός. Στους Ομηρικούς χρόνους η Ζημιανή ήταν περιοχή της Εσχάτης Φθίας. Βασιλιάς της ήταν ο Φοίνικας, παιδαγωγός του Αχιλλέα. Διασώζονται λείψανα οχυρώσεων, πόλεων - ακροπόλεων, των Δολόπων στις τοποθεσίες κάστρο κουτσο-Νίκα και κάστρο κορφή-Τσούκα και μια επιτύμβια στήλη των Δολόπων, ελληνιστικής περιόδου, με εγχάρακτα τα ονόματα, Νικαίας, Καλλίδαμος, Φιλίτσας
     Στους Βυζαντινούς χρόνους η Ζημιανή ήταν οικισμός κτηνοτρόφων και μαστόρων και οι κάτοικοι της ονομάζονταν κουτσό-Βλαχοι (μικροί Βλάχοι). Τους χειμερινούς μήνες παραχείμαζαν σε βοσκότοπους στην πεδιάδα του Σπερχειού ποταμού. Συνήθιζαν να μεταβαίνουν στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες πόλεις για εμπορία των κτηνοτροφικών προιόντων αλλά και άσκηση της τέχνης τους.
     Στους πρώτους αιώνες της Τουρκοκρατίας "οι περί τον Τυμφρηστόν οικούντες" πολλάκις επολέμησαν τους Τούρκους στα κάστρα και εξασφάλισαν το προνόμιο της αυτονομίας. Η Ζημιανή αυτοδιοικούνταν απο Συμβούλιο Γερόντων. Την εποχή αυτή, ο πληθυσμός πύκνωσε απο ελέθευρους και ανυπότακτους στους Τούρκους και ξεπέρασε τις 300 οικογένειες.